Zasady i warunki udzielania świadczeń pomocy społecznej w formie pieniężnej reguluje ustawa z   12 marca 2004 r. (z późniejszymi zmianami) o pomocy społecznej wraz z aktami wykonawczymi do niej.

  1. System pomocy społecznej podejmuje próbę pomocy pokonania trudności życiowych osobom i rodzinom, którzy nie są w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Stosuje się tu zasadę tzw. pomocniczości /subsydiarności/
  2. Kandydat na klienta systemu pomocy społecznej musi spełnić kilka warunków, np.:
    • zgłosić się sam o pomoc do OPS; wniosek o pomoc dla niego może zgłosić również inna osoba lub instytucja (wówczas pomocy udziela się z tzw. "urzędu"),
    • klient nie może być pod wpływem alkoholu lub innych środków odurzających i musi spokojnie wysłuchać pracownika socjalnego oraz dostosować się do wymagań prawnych przedstawionych mu przez w/w pracownika, np.: wyrazić zgodę i umożliwić przeprowadzenie wywiadu środowiskowo-rodzinnego, dostarczyć niezbędne dokumenty, zaświadczenia i udzielić innych informacji niezbędnych w procesie dowodowym udzielenia pomocy,
    • klient i jego rodzina ma obowiązek współdziałać z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej, co przejawia się również w realizacji zadań wynikających z kontraktu socjalnego zawartego pomiędzy pracownikiem socjalnym, a klientem.
  3. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy są uwzględniane, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej.
  4. W przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego marnotrawienia przyznanych świadczeń, ich celowego niszczenia lub korzystania w sposób niezgodny z przeznaczeniem marnotrawienia własnych zasobów finansowych może nastąpić  ograniczenie świadczeń, odmowa ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego. Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień,  nieuzasadniona  odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną ,mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. W przypadku odmowy przyznania albo ograniczenia wysokości lub rozmiaru świadczeń z pomocy społecznej należy uwzględnić sytuację osób będących na utrzymaniu osoby ubiegającej się o świadczenie lub korzystającej ze świadczeń.

 

Dodatkowe informacje